To nie była wycieczka lecz zimowa wyprawa na Błatnią. Pierwszy etap to Wapienica Zapora- ruszamy szlakiem niebieskim, mijamy jez.Wielka Łaka, zaczynamy bardzo długie i strome podejście na Palenicę. Wiedzieliśmy, że będzie trudno i faktycznie było. Po wielu odpoczynkach przez Wysokie, Przykrą docieramy do Siodła, tu pojawia się śnieg, mokry, miękki, utrudniający poruszanie się. Pogoda zaczyna się zmieniać, staramy się jak najszybciej dotrzeć do schroniska. O dziwo jest tu gwarno, brakuje miejsc, zamawiamy posiłki , kupujemy pamiątki i ruszamy dalej.Aura fatalna, upiorny wiatr szarpie nami okropnie, staramy się iść szybko, aby schronić się w lesie. W dolinie świeci słońce a nam towarzyszy mgła, deszcz,wiatr. Dzieci są coraz bardziej zmęczone- buty przemokły, suchych skarpetek brak a do następnego schroniska daleko. Jestem pełna podziwu dla tych, którzy ze łzami w oczach szli pokonując ból, zimno i zwątpienie.Pytanie- daleko jeszcze? towarzyszyło nam aż do kolejki gondolowej na Szyndzielni.Humory poprawiły się gdy byliśmy już w pociągu, nareszcie po tych wyczerpujących 14 km mogliśmy odetchnąć z ulgą.Jak było? Bardzo ciężko, takie właśnie są  góry, każdego nauczą pokory.